Herstellen (of voorkomen) van een burn-out. Laat je hoofd en lijf weer samenwerken!

Burn-out gaat niet alleen over mentale uitputting of te veel werkdruk. Vaak zit het dieper. Het is iets wat niet zomaar verdwijnt met rust nemen of verstandige keuzes maken. Wat veel mensen niet weten, is dat oude ingrijpende ervaringen, of het nu gaat om emotionele wonden, onveilige situaties, verlieservaringen die je niet hebt (h)erkend, of een gevoel van chronische overbelasting, zich opslaan in je lichaam.

De psychiater Bessel van der Kolk beschrijft dit helder in zijn boek Traumasporen. Hij laat zien hoe het lichaam ‘de score bijhoudt’: ervaringen die je verstand misschien allang heeft verwerkt, kunnen zich alsnog vastzetten in je zenuwstelsel. Het gevolg? Je hoofd begrijpt dat je veilig bent, maar je lijf voelt zich nog steeds bedreigd en is daardoor voortdurend hard aan het werk.

En dat verklaart waarom je niet volledig herstelt met alleen praten en het verkrijgen van inzichten. Je weet allang wat je zou moeten doen. Je herkent je patronen, je hebt er misschien al meerdere gesprekken over gevoerd. Maar je lichaam draagt nog steeds veel spanning met zich mee. Slapen lukt niet goed meer, ontspanning voelt onveilig of onbereikbaar. Alsof je lijf het tegenovergestelde zegt van wat je hoofd allang begrijpt.

Misschien zit je er middenin. Of misschien merk je dat je steeds meer uitgeput raakt, prikkelbaar bent of op de automatische piloot leeft. Dan is dit voor jou. Want je hoeft niet te wachten tot je instort om te herstellen. Daarom is alleen praten soms niet genoeg. Cognitieve therapie helpt om inzicht te krijgen. Het leert je begrijpen waarom je reageert zoals je doet. Dat is waardevol. Maar als je lichaam nog steeds in de overlevingsstand staat, blijven die inzichten vaak hangen in je hoofd en voel je je nog steeds niet vrij.

Herstel ontstaat pas als hoofd en lijf weer samenwerken.

Daarom werk ik in mijn praktijk niet alleen met gesprekken, maar ook met lichaamsgerichte oefeningen. Heel laagdrempelig, en altijd in jouw tempo. Want juist het weer leren voelen, je adem, je lichaam, je grenzen  helpt om spanning los te laten en ruimte te maken voor herstel. Het gaat niet om herbeleven, maar om opnieuw contact maken met jezelf. Vanuit veiligheid. Vanuit zachtheid. Zodat je kunt voelen: ik ben hier, en ik ben oké.

Tot slot.

Ingrijpende gebeurtenissen, emotionele wonden, verlieservaringen of een jeugd waarin veiligheid niet vanzelfsprekend was kunnen lang doorwerken. Niet omdat je zwak bent, maar omdat je lichaam precies heeft gedaan wat nodig was om het toen te overleven. Als therapeut kijk ik daarom niet alleen naar je verhaal, maar ook naar wat je lichaam nog vertelt. Want echt herstel begint pas als hoofd én lijf weer in verbinding zijn.

Plan een vrijblijvende kennismaking en dan gaan we samen aan de slag!

Lieve groet, Sylvia