Kim

Ik wist eigenlijk niet goed wat ik moest verwachten toen ik begon. Ik had gewoon het gevoel dat ik vastzat, maar kon het niet goed uitleggen. Praten met Sylvia voelde vanaf het begin fijn, alsof er even niets moest. Ze stelde simpele vragen, maar daardoor ging ik zelf nadenken over dingen waar ik normaal nooit bij stilsta. Er waren ook momenten dat ik niks wist te zeggen, en dat was ook goed. Soms dacht ik: doet dit eigenlijk wel iets?, maar achteraf merk ik dat het me echt veranderd heeft. En dat had ik echt niet verwacht.